الهه عکس کیکی که پخته را گذاشته توی صفحهاش و از عطر و طعم بینظیر کیکش نوشته است. در آخر هم آدرس صفحه شیرینیپزیاش را در صفحهاش گذاشته و خواسته به دوستان و آشنایانمان در فرانکفورت خبر بدهیم که او میتواند کیک صبحانه و عصرانه برایشان درست کند.
نزدیک به یک سال پیش بود که در گزارش «معبری از مسجد ملک به گلستان شهدای اصفهان» از پاتوقهای گفتوگو در معابر عمومی شهر و اجرای طرح امانت کتاب گفتیم.
ام خیریه را چند سال پیش در یکی از روضههای ماه محرم شنیدم؛ در یک حسینیهای خانوادگی، کلیپی از ساخت و ساز مسجد در مناطق محروم و درخواست برای پیوستن به پویش ساخت یک هزار و یک مسجد به گوشم خورد.
تا پیش از خرداد 1401 که پایم به گروه فرهنگ و هنر باز شد، در دنیای کتاب و ادبیات مکتوب پرسه میزدم و یکجورهایی با کتاب و داستان و رمان دمخور بودم.
همیشه از دست دادن بزرگان و اساتید عرصه فرهنگ و هنر برای شاگردان، مردم و هنردوستان و هنرمندان اتفاقی تلخ است. همین چند وقت پیش بود که مردم اصفهان پیکر استاد فرشچیان را روی دستان خود تشییع کرده و این چهره دوستداشتنی را سوی آرامگاه خود بدرقه کردند.
درست است که در شرایط فعلی کشور، کمتر کسانی از مردم معمولی را میتوانید پیدا کنید که بخواهند یا تمایل داشته باشند بهجز دنبالکردن اخبار روزمره اقتصادی و سیاسی و پیگیری مسائل معیشتیشان، وقتشان را صرف مسائل دیگری مثل هنر و ادبیات کنند؛ اما نمیتوان از این موضوع نیز گذشت که اصفهان هنوز هم شهر هنر است، شهر شعر و فرهنگ، شهر زندگی و معنا.
میگویند آدمی موقع مرگ، یک دور، تمام زندگیاش جلوی چشمانش میآید. همین موضوع زمینهساز آفرینش داستانی در ادبیات ژاپن به اسم «فانوس خاطرات گمشده» از ساناکا هیراگی شده است. اتفاقات اثر در آتلیهای جادویی میگذرد که آدمها بعد از مرگ و یک قدم مانده به سفر آخرت در آن توقف میکنند.
فرهنگ شرق و بهویژه فرهنگ ایرانی، بر محور نوشتار و شعر شکل گرفته است. سنت مکتوب در تاریخ و زیست فرهنگی ایرانیان جایگاهی ریشهدار دارد و طی قرنها در لایههای عمیق روح و اندیشه این سرزمین نفوذ کرده است.
روابط بین کشورها را چگونه باید تحلیل کنیم؟ این سؤالی است که سیاستمداران و اندیشمندان مختلف، پاسخهای گوناگونی به آن دادهاند. قصد ندارم وارد مباحث تئوریک دانشگاهی شوم و انواع نظریات روابط بینالملل را واکاوی کنم.
جنگ شناختی به عنوان پیچیدهترین شکل جنگ در عصر حاضر، با سلطه بر اندیشهها و احساسات جامعه، مسیری برنامهریزیشده از نارضایتی تا براندازی را طی میکند. این فرآیند با ایجاد نارضایتی عمومی شروع میشود و با عبور از تابآوری جامعه، به اعتراضات خیابانی میرسد.
حامد رضایی، کارگردان جوان و بااستعداد تئاتر، فارغالتحصیل رشته مهندسی ماشین ابزار است که پس از ورود به دنیای تئاتر، در دورههای کارگردانی و بازیگری تخصصی آموزش دیده و تجربههای زیادی بهعنوان دستیار کارگردانی در نمایشهایی همچون «اولشخص مفرد»، «دومشخص مفرد» و «گربهشور» به کارگردانی امید نیاز کسب کرده است.
ایامالبیض ماه رجب امسال در اصفهان، با استقبال بیشتر برگزار شد. بنا بر آمار موجود، پایتخت فرهنگ و تمدن ایران اسلامی شاهد یکی از پررونقترین دورههای اعتکاف در تاریخ خود بود؛ جریانی معنوی که در آن ۱۴۰ هزار نفر، به ویژه جوانان و نوجوانان، با پشتسرگذاشتن هیاهوی دنیای مادی، به خلوت با پروردگار پناه بردند.