شبروان خیال

در باب نسبت فلسفه و سینما گفتن بسیار دشوار است، زیرا از سویی می‌توان در باب این نسبت ذیل فلسفه‌ها‌ی مضاف چون فلسفه سینما اندیشید و از دیگر سو می‌توان درباره سینمای فلسفی و یا فلسفه‌ورزی با سینما گفت.

نقدی بر حضور کمرنگ سینمای کودک و نوجوان در جشنواره‌های فیلم فجر طی ۱۰ سال گذشته

سینمای کودک و نوجوان کجای فجر ایستاده است؟

در دهه‌ای که گذشت، جشنواره فیلم فجر به عنوان ویترین اصلی سینمای ایران، هرگز نتوانست آن‌طور که شایسته بود، به دنیای رنگارنگ و پرامید سینمای کودک و نوجوان بپردازد.

جانشین قهرمانی بی‌چهره

فیلم «جانشین» به کارگردانی مهدی شامحمدی، که در چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر حضور یافت، روایتگر بخشی از زندگی و رشادت‌های شهید حسین املاکی، جانشین لشکر قدس گیلان، با محوریت عملیات نصر ۴ در منطقه ماووت و ارتفاعات ژاژیله است.

کفش‌های کتانی قاسمخانی

فیلم امسال رسول صدرعاملی، اثری لطیف، خوش‌حس‌وحال و تا حدود زیادی شریف است که مدعایی بیش از آن‌چه هست و می‌تواند باشد، ندارد.

قایقی که نزدیک است سوراخ شود

صحبت درباره فیلم «قایق‌سواری در تهران» را باید از نامش شروع کرد؛ نامی که هیچ ارتباطِ معناداری با داستانِ فیلم ندارد.

فیلمی در امتداد مسیر آشنای صدرعاملی

بعد از فیلم «زیبا صدایم کن»، رسول صدرعاملی با فیلم «قایق‌سواری در تهران» در جشنواره فجر حاضر شد. در نگاه اول و با توجه به پوستر منتشرشده از فیلم، به نظر می‌رسید که اثر جدید حال‌وهوایی شبیه فیلم سال قبل داشته باشد.

فیلمی برای ذائقه‌های کپسولی

فیلم «زنده‌شور» به کارگردانی کاظم دانشی را می‌توان یک «کالبدشکافی سراسیمه» از بدنه رنجور جامعه‌ای دانست که در تقاطع سنت، قانون و مدرنیته گرفتار شده است.

پنج‌جفت پای آویزان

فیلم «زنده‌شور» دربارف موضوع پرتکرارِ سینمای داستانی و مستندِ ایران است: لحظه اعدام. این پدیده همواره واجد نوعی رازآلودگی و جذّابیتِ پنهان است که آدم‌ها دوست دارند از چگونگی و کمّ و کیفش سر در بیاورند؛ گرچه هم‌زمان از آن ترس و واهمه دارند.

زنده‌شوری در مردار

فیلم سینمایی «زنده‌شور» دومین تجربه کارگردانی کاظم دانشی پس از فیلم جنجالی «علفزار» است. دانشی بعد از «علفزار»، فیلمنامه «بی‌بدن» را نیز نوشت. اما کارگردانی آن را بر عهده نداشت.

بهای گران یک تصمیم

ده دقیقه از شروع «زنده‌‌شور» که گذشت، در دلم گفتم: «ای کاش تنها بودم و کمی اشک می ریختم.» نه در راستای انتقال خوب غم موجود در سکانس که معتقدم غلوآمیزی فراوانی داشت، بلکه اشک در رثای جفای آدمی که دست به قتل نفس دیگری به هر دلیلی، می‌زند.

انتخاب؛ مسئله‌ای بی‌پاسخ

هر سال در جشنواره فجر رخدادی توجه‌ها را به خود جلب و رسانه‌ها را وادار به واکنش می‌کند. یک سال پوستر جشنواره و آیتم‌های تولیدشده با هوش مصنوعی خبرساز می‌شوند و سال دیگر، خلوتی جشنواره از حضور فیلم‌های مستقل.

فرشته‌های سرگردان

فیلمِ جدیدِ بابک خواجه‌پاشا، تلاشی است ناموفق برای روایت‌کردنِ داستانی در دلِ ویرانی‌ها و آوارگی‌های غزه. خواجه‌پاشا ویرانی‌ها و آوارگی‌ها را انصافا خوب و طبیعی نشان می‌دهد، ولی داستانی برای روایت ندارد.