خانه حراج رخست وابسته به موسسه فرهنگی هنری روشنخانه مشق هنر برای نخستین بار حراج بزرگ آثار هنر کلاسیک ایران را در اصفهان برگزار میکند.
محمدرضا آریانفر، نویسنده و نمایشنامهنویس فعالی است که در کارنامهاش نمایشنامههای زیادی دارد. نخستین رمان او با عنوان «رقص با طوفان» و دفتر شعرهایی با نامهای «جهانی ایمنتر از تبسمهای تو نیست»، «سهمی از همه ترانهها» و همچنین نمایشنامههایی مانند «دو روایت جامانده»، «نقل آخر»، «زهور»، « شبی که گوزنها در آتش سوختند»، «مکث روی ریشتر هفتم» و «دو روایت جامانده از باد» و… منتشر شده است.
کتابخانه ابنمسکویه نزدیک پل خواجو بود. اهمیت این کتابخانه بدین سبب بود که گنجینه قوی و پرباری از مطبوعات و روزنامههای ایران و اصفهان را در خود داشت. هسته اولیه این گنجینه، روزنامههایی بوده است که روزی روزگاری در کتابخانه فرهنگ اصفهان، ابتدای خیابان آمادگاه، جمعآوری شده بود. این کتابخانه دارای مجموعهای عظیم از روزنامههای منتشرشده در اصفهان از روزگار پیشین تا امروز بود. شاید یکی از مشخصههای اصفهان، داشتن روزنامهنگاران قوی و روزنامههای درخور و قابل ستایش باشد. این میراث از روزنامه «فرهنگ اصفهان» در عصر قاجار شروع شد و در دوره پهلوی به دست امیرقلی امینی افتاد که روزنامههای «اخگر» و «اصفهان» را در این شهر تأسیس کرد.
در رابطه با انواع روابط هنری سفارشی بین هنرمندان و کارفرمایان هنری، در گذشته مطالبی به استحضار مخاطبان محترم این ستون رسیده است. از جمله هنرمند-کارگرانی که تحت امر کارفرمای هنری و به خواست او کار میکنند. اما در این یادداشت از باب حقوق مربوط به دستمزد و بیمه، همچنین حقوق مربوط به استقلال هنرمند در روابط مربوط به پیمانکاران هنری مطالبی چند بیان میشود.
هوشنگ حریرچیان را اغلب نسل جوان با سریال ساختمان پزشکان میشناسند؛ شخصیتی که با لهجه شیرین اصفهانی و تکیهکلامهای جذابش سبب شد این مجموعه خیلی بهتر دیده شود و در دل مردم جای بیشتری باز کند. اما اگر بخواهیم او را عمیقتر بشناسیم، باید عقبگرد 75ساله به اسناد هنری داشته باشیم؛ چراکه این هنرمند اصفهانی 75 سال است که در زمینه هنر تئاتر، تلویزیون و رادیو به ایفای نقش پرداخته؛ پس باید عمیقتر او را شناخت؛ هنرمندی از دیار اصفهان که همراهش کولهباری از تجربه دارد.
اول شخص مفرد، نام نمایشی است که در فضایی متفاوت از دیگر آثار اخیر کارگردان این اثر، ساختهوپرداخته شده است. اگرچه امید نیاز، نویسنده و کارگردان نمایش، در این اجرا نیز بهمانند « آتروپین» و « سبوط» به سراغ دردهای بیپاسخمانده بشری رفته و مخاطب را در معرض طرح سؤالی بنیادین قرار داده است، اما تفاوت این تئاتر با کارهای گذشته، آنجاست که در «اول شخص مفرد» بهمانند نام نمایش، تنها یک نفر روی صحنهای کوچک که تمام زندگی اوست، ظاهر میشود. درواقع مخاطب با یک گروه بزرگ نمایشی و عوامل پرتعداد اجرایی بر روی صحنه و پشتصحنه، آن چنانکه در «سبوط» یا «کوران» مواجه بود، روبهرو نمیشود.
کتابخانه مرکزی شهرداری اصفهان، اخیرا میزبان جوانان و نوجوانان اصفهانی در پاتوق کارآفرینی بود که به واسطه تلاشهای مستمر مدیر خانه جوان سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان پایهریزی شده است. این ویژهبرنامه با هدف گردهمایی فعالان اکوسیستم استارتاپی و کارآفرینی برگزار شد و شاهد حضور جمع زیادی از جوانان و نوجوانان علاقهمند به حوزه کسبوکار بود.
بخش سودای سیمرغ جشنواره امسال مانند تمامی ادوار گذشته، به محلی برای برخی درگیریهای فرامتنی تبدیل شده است. هرساله، حدود چهاربرابر ظرفیت پذیرش بخش مسابقه، فیلم فرم جشنواره را پر میکنند؛ اما در نهایت 22 فیلم به مرحله نهایی راه مییابند و همین، آغاز درگیریها از سوی برخی فیلمهای غایب برای زیرسؤالبردن کیفیت داوریها و آثار حاضر در جشنواره است.
ویژهبرنامه «هنرمردان» که این شبها حال و هوای خاصی به شهر داده است، در دومـــیـــن شــــب بــــرگـــزاری در مـــیــــدان امامحــسین(ع) مــهمانی ویــژه داشــت؛ شهیدی که پس از ۳۹ سال عطر بهشت را برای همشهریان خود سوغات آورد.
نوای دلانگیز «یا حسین (ع)» کافی است تا رهگذران را از گوشهگوشه میدان به سوی جایگاه بکشاند. امشب مردم به ضیافتی متفاوت دعوت شدهاند.
رونمایی از نقاشی «مردان سپیده دم» اثر استاد محمدعلی حدت توسط حوزه هنری اصفهان
اگر به ما بگویند کسی بعد از فراغت از سالها کار مداوم آن هم پس از بازنشستگی در هشتادواندی سالگی آدرس خانهاش را در محل کار سابقش میگذارد تا مراجعان آشنا و ناآشنا هر وقت که دلشان میخواهد زنگ در خانهاش را بزنند و به سراغش بیایند و هر سوالی دارند بپرسند، قطعا باورمان نمیشود!
هرساله هنگام برگزاری جشنهای کریسمس، محافظهکاران و رهبران مذهبی از تجاریسازی این تعطیلات و از دست رفتنِ هرچه بیشترِ حس و حال مسیحی آن گلایه میکنند. به نظر میرسد بسیاری از مردم تصور میکنند که تولد حضرت مسیح در گذشته به روشی روحانیتر جشن گرفته میشد.