پشت صحنه سینما، آن عرصه پنهان که جادوی تصاویر بر پرده را رقم میزند، بدون حضور رشتههای فنی و هنری چون بدلکاری، به مجموعهای ناقص و فاقد عمق واقعی تبدیل میشود.
در یکیدوهفته اخیر اتفاقات در ایران آنچنان باسرعت رخ داد که هضم همه آنها برای مردم سخت و زمانبر است. ماجراهایی که از تلاطم اقتصادی و افزایش نرخ طلا و ارز شروع شد که اعتراض کسبه و بازاریان را در پی داشت.
استاد امیرهوشنگ جزیزاده شخصیت آزادی داشت. او سعی میکرد سنتها را همچنان حفظ کند و در عین حال نیز جسارتِ دست، قلم و قلمگیریهای او نسبت به آن چیزی که ما به عنوان مکتب اصفهان میشناسیم، بیشتر بود.
در شرایطی که جامعه دچار التهابهای اقتصادی و اجتماعی شده، پرسشهایی درباره ماهیت این حوادث به میان آمده است؛ موضوعی که احمد مهرشاد، هیئتعلمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه اصفهان، در رابطه با آن با «اصفهانزیبا» گفتوگو کرده است.
در روزهای اخیر بار دیگر کشور دچار حوادث ناخشنودی شده است؛ کنشهایی که ابتدا در قالب حرکتهای اعتراضی و سپس نظامی در میدان جامعه دیدهشده و پرسشهایی را راجع به چگونگی و آینده آن به میان آورده است.
الهه عکس کیکی که پخته را گذاشته توی صفحهاش و از عطر و طعم بینظیر کیکش نوشته است. در آخر هم آدرس صفحه شیرینیپزیاش را در صفحهاش گذاشته و خواسته به دوستان و آشنایانمان در فرانکفورت خبر بدهیم که او میتواند کیک صبحانه و عصرانه برایشان درست کند.
نزدیک به یک سال پیش بود که در گزارش «معبری از مسجد ملک به گلستان شهدای اصفهان» از پاتوقهای گفتوگو در معابر عمومی شهر و اجرای طرح امانت کتاب گفتیم.
ام خیریه را چند سال پیش در یکی از روضههای ماه محرم شنیدم؛ در یک حسینیهای خانوادگی، کلیپی از ساخت و ساز مسجد در مناطق محروم و درخواست برای پیوستن به پویش ساخت یک هزار و یک مسجد به گوشم خورد.
تا پیش از خرداد 1401 که پایم به گروه فرهنگ و هنر باز شد، در دنیای کتاب و ادبیات مکتوب پرسه میزدم و یکجورهایی با کتاب و داستان و رمان دمخور بودم.
همیشه از دست دادن بزرگان و اساتید عرصه فرهنگ و هنر برای شاگردان، مردم و هنردوستان و هنرمندان اتفاقی تلخ است. همین چند وقت پیش بود که مردم اصفهان پیکر استاد فرشچیان را روی دستان خود تشییع کرده و این چهره دوستداشتنی را سوی آرامگاه خود بدرقه کردند.
درست است که در شرایط فعلی کشور، کمتر کسانی از مردم معمولی را میتوانید پیدا کنید که بخواهند یا تمایل داشته باشند بهجز دنبالکردن اخبار روزمره اقتصادی و سیاسی و پیگیری مسائل معیشتیشان، وقتشان را صرف مسائل دیگری مثل هنر و ادبیات کنند؛ اما نمیتوان از این موضوع نیز گذشت که اصفهان هنوز هم شهر هنر است، شهر شعر و فرهنگ، شهر زندگی و معنا.
میگویند آدمی موقع مرگ، یک دور، تمام زندگیاش جلوی چشمانش میآید. همین موضوع زمینهساز آفرینش داستانی در ادبیات ژاپن به اسم «فانوس خاطرات گمشده» از ساناکا هیراگی شده است. اتفاقات اثر در آتلیهای جادویی میگذرد که آدمها بعد از مرگ و یک قدم مانده به سفر آخرت در آن توقف میکنند.