نمایش منکوب ظلم به زنان

حالا و با نمایش فیلم «ابلق»، می‌توان این‌ ادعا را محکم‌تر مطرح کرد که کارنامه سینمایی «نرگس آبیار» به دو فصل مختلف تقسیم می‌شود: فصلی که داستان محدودتر و فردیت اندکی برای «تغییر» دارد و فصل دومی که بیشتر بیگ‌پروداکشن است با مثلث بازیگران تعیین‌کننده. «ابلق» اگرچه تکمیل‌کننده آزمون‌وخطای جدید کارگردانش است اما به کلاژی تبدیل شده که نشانه‌های واضحی از تمام داشته‌های سینمایی قبلی کارگردانش را در خود می‌بیند.

اهمیت دماغ کوچک، بیشتر از یک کتابخانه بزرگ

احتمالا بیشتر ما جزو کسانی هستیم که به چهره‌ اهمیت زیادی می‌دهیم. هر چقدر هم ادعا کنیم که به ظاهر و چهره‌ دیگران یا خودمان بی‌تفاوتیم، نمی‌توانیم این حقیقت را انکار کنیم که انسان‌‍‌ها در وهله‌ اول با سیمایشان شناخته می‌شوند. بدون وجود چهره نمی‌شود از مفاهیمی مانند هویت، عشق، جایگاه اجتماعی یا حتی اخلاق سخنی به میان آورد. حتی وقتی که فقط صدای کسی را می‌شنویم یا نامه‌هایش را می‌خوانیم بلافاصله در ذهنمان برای او یک چهره‌ خیالی ترسیم می‌کنیم. در واقع نخستین پدیدار انسانی‌ای که در مواجهه با دیگران بر ما آشکار می‌شود چهره است. 

گزارش مردمی فیلم‌های روزی روزگاری آبادان و روشن

گزارش مردمی فیلم‌های شیشلیک و زاوالا

برنامه های جشنواره فیلم فجر در اصفهان

نوای «نغمه اصفهان» با ارکستر ملی اصفهان

ارکستر موسیقی ملی اصفهان بعد از دوسال‌و‌نیم خاموشی در روزهای ۱۷، ۱۹ و ۲۱ بهمن به اجرای کنسرت  می‌پردازد. کنسرتی که طی سه‌شب از ساعت 21 به ‌صورت زنده از صفحه اینستاگرام سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری اصفهان (Isfahanfarhang) پخش می‌شود. آهنگ‌های ملی‌وطنی، آثار فاخر موسیقی ایران و همچنین اجرای ویژه قطعه شنیده‌نشده «نغمه اصفهان»، ساخته استاد روح‌الله خالقی، برنامه این ارکستر برای سه کنسرت مجازی است و در این رویداد پارسا حسندخت، رضا شریعت و اسماعیل الله‌دادیان، به ترتیب خوانندگی اجراها را بر عهده خواهند داشت. گفت‌وگو با مرتضی شفیعی، سرپرست ارکستر موسیقی ملی اصفهان اگرچه درباره اجرای اخیر در شرایط کرونا شکل گرفت، اما صحبت‌های او بسیار فراتر از تعطیلی مطلق ارکستر موسیقی ملی اصفهان در سال کرونا، مسائل و مشکلات بزرگ‌تر این ارکستر را هم شامل می‌شود.

درام ترسناک بر بستری تاریخی

زالاوا فیلم اول ارسلان امیری ادامه جریانی در فیلم سازی چند سال اخیر سینمای ایران است که داستانی را در یک موقعیت تاریخی (عموما دوران پهلوی دوم) با بن‌مایه‌هایی نظیر دلهره، معما و ترس تعریف می‌کند. سرآمد این فیلم‌ها و به نوع آغاز کننده آن در یک دهه اخیر فیلم «اژدها وارد می‌شود» مانی حقیقی است که با استفاده از کتاب ملکوت بهرام صادقی و اتفاقی تاریخی فیلمی دلهره‌آوری را می‌سازد. بعد از آن نمونه موفق این عرصه فیلم «سرخپوست» به کارگردانی نیما جاویدی است که موفق می‌شود موقعیتی دلهره آور را با پیرنگی عاشاقانه درهم بیامیزد. 

کپی از سرمشق سرقت هنری نیست

یکی از رفتارهای متعارف در کلاس‌های آموزشی در حوزه‌های هنر، درخواست باز آفرینی استاد از شاگردان برای خلق مجدد یک اثر است. این گونه ارائه سرمشق به شاگردان و قضاوت بازخورد آثار خلق شده جدید اگر مقید به تکرار عینی اثر باشد جنبه ممارستی و تمرینی داشته و چنانچه با هدف خلق خلاقانه و آزادانه اثر ارائه شده باشد، دارای زوایای تازه هنری محسوب می‌شود و می‌تواند منتهی به پدیدآمدن آثار نوینی با اقتباس از اثر اصلی شود.

استفاده مفرط از زبان نماد

سی‌ونهمین دوره جشنواره فیلم فجر از چهارشنبه در اصفهان کلید خورد تا طی هشت روز، تمامی فیلم‌های این دوره در سه سینمای ساحل، سیتی‌سنتر و فلسطین به روی پرده برود. اطلاعاتی که «سمفا» از میزان مشارکت مردمی در شهر ما گزارش داده، حاکی از استقبال پرشور مخاطبان سینمادوست است. استقبالی که طی دوره‌های قبل، عموما در نیمه دوم جشنواره صورت می‌پذیرفت، اما این‌بار به دلیل پخش تنها یک‌باره فیلم‌ها و عدم تخصیص سانس‌های فوق‌العاده، مخاطبان را واداشته تا از نخستین روز به تماشای فیلم‌ها نشسته و میزان مشارکت را بالا ببرند.

روشن؛ سیمای مردی همیشه بازنده

روشن داستان انفعال و اختگی است. داستان مردی که می‌خواهد بازیگر شود اما قواعد بازی زندگی خودش را گم‌کرده است. روشن (با بازی رضا عطاران) زندگی‌اش را باخته است. مریم (با بازی سارا بهرامی) همسرش او را ترک کرده و به دنبال گرفتن حضانت دخترشان است. صاحب‌خانه اجاره‌های عقب‌افتاده‌اش را می‌خواهد و به دنبال فرصتی برای بیرون ریختن اسباب و اثاثیه او است و خانه‌ای که تمام داروندارش را در آن سرمایه‌گذاری کرده هنوز تمام نشده است. روشن مدام دست‌وپا می‌زند. دست‌وپا زدنی که باعث می‌شود بیشتر در این منجلاب فرورود.

«شیشلیک» ادامه جریان فیلم فارسی است

فیلم‌های این سال‌های سینمای ایران فراتر از بحث‌های سینمایی می‌تواند آینه تمام نمایی از سینمای روبه‌زوال ایران در تمام بخش‌ها باشد. سینمای ورشکسته‌ای که در سال رکود جهانی، تعطیلی و ورشکستگی صنعت سینمای بسیار از کشورها همچنان فیلم‌های میلیاردی پرشمار می‌سازد. فیلم‌هایی که حتی فرصت اکران را هم به دست نمی‌آوردند و فروششان اندازه دستمزد بازیگران هم نمی‌شوند. بااین‌حال سال‌ها است که مسئله اکران نیست مسئله مسابقه هزینه کردن پول‌هایی است که از خارج از جریان سینما به فیلم‌ها تزریق می‌شود و به دنبال اهداف خاصی می‌گردد. پول‌های کثیفی که قرار است با وارونه نشان دادن حقیقت به تثبیت وضع موجود کمک کنند.

نمایش همه فیلم‌های جشنواره در اصفهان

تا همین یک ماه پیش مشخص نبود در سالی که کرونا هم‌چنان به تاختن ادامه می‌دهد، آیا بزرگ‌ترین رویداد سینمایی کشور اجرا خواهد شد یا خیر. وقتی شیب شیوع کرونا نزولی و وضعیت کرونایی بسیاری از استان‌ها به زرد و آبی تبدیل شد، در روزهای ابتدایی بهمن، مجوز برگزاری جشنواره فجر نیز صادر شد. مجوزی که پیرو آن، فیلم‌ها علاوه بر اهالی رسانه و منتقدان، برای مردم نیز نمایش داده می‌شدند؛ اتفاقی که از همان زمان، موافقان و مخالفان بسیاری را به خود دید.اما حالا با تداوم وضعیت زرد و آبی کرونایی در کشور، این جشنواره از روز گذشته در مراکز بسیاری از استان‌های کشور نیز رونمایی شده تا بزرگ‌ترین رویداد سینمایی کشور که خیلی‌ها از لغوشدن قطعی آن سخن می‌گفتند، حالا تقریبا به روال سالیان گذشته برگزار شود.