یکی از آیینههایی که فرهنگ عامه سرزمینی در آن به خوبی جلوهگر میشود، زبان و ادبیات آن سرزمین است؛ اصفهان نیز بنا به قدمت تاریخی و غنای فرهنگیاش، از شگفتانگیزترین نشانهها و عناصر زبانی و ادبی منحصر به خود برخوردار است.
اصفهان، شهری است که نامش با فرهنگ، هنر و دیانت درهمتنیده است. از روزگاران صفوی و قبل از آن تا امروز، این شهر نهتنها مرکز تمدن ایرانی اسلامی، بلکه آیینهای از زیست فرهنگی ایرانیان بوده است.
اگر فرهنگ عمومی را مجموعهای از باورها، ارزشها و رفتارهایی بدانیم که آگاهانه یا ناآگاهانه در میان مردم رواج دارد، بیتردید نهادهای گوناگونی در شکلگیری و تداوم آن نقشآفریناند؛ از جمله خانواده، رسانه و مدرسه.
در مکتب شیعه دعاخوانی فردی و جمعی یک سیر انسانسازی است که با دقت در مفاهیم آن که از سوی اهلبیت القا شده، هویت دعاخوانی بیشتر معلوم میشود. امامان شیعه با یاد دادن درخواستها و آموزش آرزوها و سبک مناجات با مهربان پروردگار، آدمی را با اهداف زندگی دینی آشناتر کردهاند.
فرهنگ عمومی در ادبیات جامعهشناسی و بهخصوص مطالعات فرهنگی، به مجموعهای از باورها، ارزشها، هنجارها، نمادها و رفتارهایی گفته میشود که در سطح عامه مردم جریان دارد و شیوه زیستن، اندیشیدن و ارتباط برقرارکردن آنان را شکل میدهد.
در ایام فاطمیه، نمایش میدانی «محرمانه» با موضوع زندگی و شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) در حرم زینبیه اصفهان بر روی صحنه رفت.
تصویرگری کتاب کودک از شاخههای مرتبط با رشته هنرهای تجسمی است که در جهان جایگاه ویژهای دارد؛ چراکه عامل اصلی جذب کودکان به کتابخوانی است.
از ابتدای این دهه، گروهی از فارغالتحصیلان سمپادِ اصفهان تصمیم گرفتند تجربه سالها فعالیت فرهنگی خود را در قالبی تازه سامان دهند.
به محض خروج از خانه، فارغ از هر مقصد و مقصودی، ابتدا بررسی میکنیم که گوشی همراه را جا نگذاشتهایم و آن را با خود بردهایم. حتی گاه در آسانسور یا راهپله، بار دیگر آن را چک میکنیم تا از همراهبودنش مطمئن شویم.
نگارخانه صفوی این روزها میزبان آثار عماد قنبری، هنرمند نقاش است. نمایشگاه «نظم در هرجومرج»، حاوی پیامی از درون خالق این آثار برای مخاطبان است که این آثار همزمان و در کنار این هرجومرجها، از نظم و قانون خاصی نیز پیروی میکنند.
به گزارش اصفهان زیبا؛
برخی متکلمان فرق ضاله اسلامی و در رأس آنها، ابنتیمیه در کتاب «منهاج السنه النبويه» به مطالبه فدک توسط حضرتفاطمهزهرا(س) نقد وارد کردهاند. ابنتیمیه در نقد خود تلاش میکند مطالبه فدک توسط حضرتزهرا(س) را بهعنوان یک رفتار دنیایی و غیرممدوح جلوه دهد و نتیجه بگیرد که اگر کسی چنین رفتاری را از مناقب حضرت بداند، جاهل است.