جهانگیرخان قشقایی اگرچه عنوان آیتالله را بر خود نپسندید، حقیقتا آیه خداست؛ نشانهای بر تمامیت اراده الهی و بلندای همت انسانی در مقابل محدودیتهای ساختگی.
صحیفه سجادیه اثر گرانمایه منسوب به حضرت سجاد(ع) و از خانواده قرآن و نهجالبلاغه است؛ به همین دلیل به آن «اختالقرآن» نیز میگویند. این کتاب شامل پنجاه وچهار دعاست.
آخر ماه است و میدانم ته حساب آقای خانه جز برای خرجهای ضروری پولی نمانده. در فریزر را باز میکنم. یک تکه سینه مرغ در کشوی پایینی چشمک میزند.
محمد! قرآن تو نزدیکترین راه رهایی است و نهجالفصاحهات پاکترین شیوه زندگی. در لابهلای هزاران سخن گوهربار تو بهدنبال عطر وجودت گشتیم و تنها بنا به بضاعت خود، تعدادی از شکوفههای بوستان کلام و عملت را برگزیدیم.
شهردار اصفهان در هجدهمین آئین «به احترام مردم اصفهان»، بهرهبرداری از تکیه گلبندان را همزمان با ایام سوگواری رحلت پیامبراکرم (ص)، شهادت امام حسن مجتبی (ع) و شهادت امام رضا (ع) آغاز کرد.
آن روز در حرم، روضه ساقی دشت کربلا، که بانیاش امام رضا (ع) بودند، شنیده بودیم. دلم چای بعد روضه طلب میکرد اما چایخانه صفی داشت نسبتا طولانی… در صف چایخانه ایستادم انگار عطر چای را خود حضرت افشانده بودند بس که بوی بهشت میداد.
چشمهایم پف کرده بودند و صورتم ورم کرده و نم ته چشمانم انگار همانجا جا خوش کرده بود. چند ساعتی بود روی پلههای صحن نشسته بودم.
بدونشک شناخت استعداد و پرورش آن در زندگی هر انسانی بسیار حیاتی و تأثیرگذار است. شاید مهمترین نکته در زمینه کشف استعداد، زمان باشد. هرچند ماهی را هر وقت از آب بگیرید تازه است، اما فراموش نکنید هنر پدیدهای بلندمدت است که باید سوی مسیری بینهایت طی شود!
وارد پیادهروی وسط چهارباغ بالا شدیم. پدر و پسرم گلهمند بودند؛ پدرم از رسم روزگار که پیری و بیماری برایش به ارمغان آورده و پسرم از عصر بلند تابستان که خسته و کسلش کرده بود.
اسماعیل داشت اصرار و التماس میکرد و مرد هم تشکر میکرد و میگفت: «نه بابا خودم میبرم.» داشتم نگاه میکردم که چه چیزی را قرار است خودش ببرد که یکدفعه چشمم خورد به یک چمدان بزرگ و بلند. از همان هوایی که حاجیها از سفر حج میآورند.
چند سالی میشود تنور سبکی به نام «روایتنویسی» داغ شده است؛ همان متنهایی که رد پای واقعیت و لحظههای ناب زندگی راوی را در خود دارند، با شاید کمی چاشنیهای ادبی برای زیباترشدن.
تولستوی معتقد است جنگ بستری را فراهم میکند که در آن تلاطم لجنهای روحیه برخی اشخاص به سطح بیاید و خشم و عقدههای بیمارگونه بیرون ریخته شود و تعمیم این شرایط جنگی به دوران صلح، مصیبتی عظیم برای مردم بههمراه دارد.