پارچههای روی خمرههای سفالی را یکی یکی کنار زد. بوی سرکه توی اتاق پیچید. نگاهش روی پشههایی که دور انگورها میلولیدند، مانده بود. این چندروز دست و دلش به کار نمیرفت.
داشتیم دنبال جای خواب میگشتیم که مرد عربی به ما گفت: بیایید اینجا بخوابید. به آنجا که نگاه کردیم، یکدفعه بدنمان لرزید؛ نه از سرما؛ از چیزی که روبهرویمان میدیدیم.
سید محمود علایی طالقانی، متولد اسفند ۱۲۸۹ شمسی، روحانی شیعه، مفسر قرآن، نواندیش دینی و فعال سیاسیاجتماعی بود. او در خانوادهای مذهبی و دارای روحیه انقلابی در روستای گلیرد طالقان در استان البرز به دنیا آمد. پدرش ابوالحسن علایی طالقانی، نخستین استاد او بود.
در هول و هراس این بودیم که نکند دعوت بشود که رسیدیم به شوهرخاله و مرد عراقی. گفتم: «چی شده؟ دعواتون کرد برای صلوات؟» شوهر خاله گفت: «نه بابا. میگه بیاید بریم خونه ما امشب.»
از مرز که رد شدم، همه صداها تمام شد. من گوشم از «اشرب مای یا زائر» پر شده؛ از «برد گلبگ یا زائر» وسط آفتاب سوزان کربلا. تمنای صدای «اشرب حلیب» میان دل تاریک شب را دارم.
تقریبا امروز روز اول پیادهروی ما بود. دیروز از عصر راه افتادیم و آنطور به سختی افتادیم. امروز انگار تازه همهچیز را دیدیم. عراقیهایی را که در مسیر، پیاده میآمدند، میدیدیم و بهتزده راه میرفتیم.
از هر کوی و برزن شهر که میگذریم، اگر بر درودیوار نظاره کنیم، محال است از خیابانی عبور کنیم و عبارت «وقف…» از نظرمان نگذرد. وقف، سنت حسنهای است که یادِ انسان را حتی بعد از مرگ نیز زنده نگه میدارد. وقف انسان را به دریایی بدل میکند که هزاران رود از آن میجوشد.
وقف یک سرمایهگذاری مادی و معنوی و جزو بهترین مصادیق انفاق و صدقات جاریه بهشمار میرود که توجه به آن، به تناسب مسائل مکانی و زمانی پاسخگوی نیازهای جامعه است؛ بهویژه آنکه برای عزاداری امام حسین علیهالسلام و پیادهروی اربعین صورت گیرد.
فیلم سینمایی «بعد از رفتن» به کارگردانی رضا نجاتی و تهیهکنندگی محمود بابایی، یکی از فیلمهای حاضر در چهل و یکمین جشنواره بود که هماکنون با موضوعی اجتماعی میزبان مخاطبان در سینماهای کشور شده است.
شاهکارهای ادبی تولستوی همواره برای فیلمسازان وسوسهبرانگیز بوده و منجر به اقتباسهای متعددی شده که در طول سالها صفحه نقرهای را آراسته است. آثار او، از مناظر روسیه در قرن نوزدهم تا روابط پیچیده شخصیتها، ظرفیت سینمایی عظیمی دارند.
یکی از اعمال حسنه که همچون صدقه جاریه باقی میماند و اثرات و برکات آن نصیب افراد جامعه میشود، سنت حسنه «وقف» است. وقف نمادی از روح خیرخواهی، تعاون، همزیستی و عطوفت انسانی و برخاسته از ایمان به جاودانگی انسان است.
از صبح کلافهام. روز قبل از رفتن است. خبرها تندتند میرسند: مرز شلوغ است، هوا گرم است، فلان جا امکانات کم است. باید کوله ببندم. همسرجان مدام تذکر میدهد که سبک باشد؛ فلان چیز لازم نیست، بَهمان چیز را نمیخواهد برداری.