در شرایطی که کشور درگیر جنگ بود، هنرمندان با تمام توان و خلاقیت خود از جمله ایده «ایران خونمه» به یاری کشور و مردم شتافتند. از گرافیست گرفته تا نقاش و کاریکاتوریست، هر یک از این هنرمندان با آثار خود سعی داشتند به مردم تسلی خاطر بدهند و در دل آنها امید ایجاد کنند.
ساعت از دهونیم شب میگذرد. سیبزمینیها داخل تابه جلز و ولز میکنند. زردچوبه و نمک رویشان میپاشم و تندتند هم میزنم. صدای قدمهایش را از پشت سر میشنوم. با لباسهای رزمیاش مقابلام قد علم میکند و میگوید: «یه دور کُشتى بزنیم؟»
هنر، بهویژه موسیقی، همواره یکی از ارکان اصلی حفظ روحیه، امید و تابآوری مردم در دشوارترین لحظات بوده است. این هنر میتواند در بحرانها نقشی فراتر از سرگرمی ایفا کند و به ابزاری برای تبیین مفاهیم، تقویت همبستگی و ایجاد انگیزه تبدیل شود.
سلام آقامحسن! دروغ نگفته باشم، اول قصدم این بود برای آقاکاظم بهمنی نامه بنویسم. آخر او شعر را نوشته «مردم خدا مراقب ماست.» ولی هر چه کموزیادش کردم، دیدم در نامه به او باید از تو بنویسم. پس اول نامه آقاکاظم را خط زدم و نوشتم آقامحسن.
در روزهایی که آسمان میهن از صدای شلیک پدافند و انفجارها آرامتر شده، اعلام «توقف در جنگ» میتواند همچون آغاز وضعیت سفید تلقی شود؛ اما آیا این وضعیت واقعاً سفید است؟ یا صرفاً وقفهای ناپایدار میان دو مرحله از جنگ؟
میگویند در هر جنگی آن زمان شکست میخوری که نگاهت تنها معطوف به یکی از جبههها شده باشد. مثلاً راستت را ببینی و از چپ غافل شوی، آسمان را دریابی و دریا را رها کنی یا برای امروز اینطور معنی میشود که به قدرت نظامیات دل ببندی و از نقش نیروهای مردمی غافل شوی.
جنگ و جهاد برای ما، مادرها فرق دارد. از شب قبل برای فردای شلوغم برنامهریزی میکنم، اولین نفری که باید با او هماهنگ شوم «مامان» است.
روزهایی که گذشت، شاهد ظلمی بیسابقه از سوی یک رژیم جنایتکار بودیم و در مقابل، ایستادگی و همدلی بینظیر مردمی را به نظاره نشستیم که نسلهای جدید و دور از دوران دفاع مقدساند و تنها روایتهایی از آن دوران را در کتابها، فیلمها یا خاطرات بزرگترها شنیدهاند.
جنگ صفین در اواخر شوال سال 36 هجری به دلیل تمرد و سرپیچی معاویه از خلافت امام علی علیه السلام آغاز گردید و تا 10 صفر سال 37 هجری طول کشید.
اوایل خرداد بود که تصمیم گرفتیم گزارشی از طرح و برنامههای مساجد اصفهان متناسب با آغاز فصل تابستان و اوقات فراغت جوانان و نوجوانان داشته باشیم. آن زمان در گفتوگویی که به طور گزینشی با بعضی از مساجد داشتیم، برخی، فعالیتهای از پیش برنامهریزیشدهشان همچون کلاسهای آموزشی، ورزشی، مهارتی و… را بیان کردند
مکاتب هنری همیشه رویکرد زیباییشناسی ندارند، بلکه برخی از مکتبها در جریان حرکت جامعه و از بطن احساسات جامعه برآمدند. برای مثال جنگ جهانی دوم فقط یک نبرد سیاسی و نظامی نبود؛ این رویداد عظیم قرن بیستم، بستری شد برای زایش مکتبهای هنری که هم درد را فریاد زدند و هم به دنبال معنا و بازسازی بودند.
هنر «کاریکاتور» همواره برای جهان سیاست و رخدادهای اجتماعی، شگفتانههای ماندگاری داشته است؛ از روزنامهها و اعلامیهها گرفته تا مجلهها و نشریههایی که در دل خود انواع و اقسام کاریکاتورهای سیاسی، اجتماعی و اقتصادی را به نمایش میگذاشتند.