قاصد خبر شهادت

باید مادر باشی تا بدانی رد گریه‌های مادر منتظر روی قاب عکس چوبی پسر بچه‌ها می‌کند! باید مادر باشی تا بدانی درِ خانه را تا نیمه‌شب بازگذاشتن برای رسیدن یک خبر از پسر یعنی چه!

بوی ماه مهر

احمد نگاه کن! بالاخره دفتر نقاشی‌ام را پیدا کردم. تازه دیگه دستمم درد نمی‌کنه؛ خوب شده. پاشو دیگه. چرا نشستی؟! می‌خوام زودتر برسیم خونه و نقاشی‌ام رو به مامان نشون بدم.

کاش با شهادت قد بکشیم و بزرگ شویم!

نمی‌دانم… نمی‌دانم تک‌تک حرف‌های امروزم در قدوقواره ذهن کم‌وبیش بی‌قرارم می‌گنجد یا نه؟! اما بسم‌الله می‌گویم و مثل همیشه می‌سپارم به خودشان…

راز شهیدشدن، شهید زندگی کردنه:

شهادت؛ کمال هر انسانی

الان دقیقا یادم نیست چه شد که ناظم مدرسه‌مان، آن کتابچه را به من داد؛ شاید چون می‌دانست خوره کتابم. کلاس پنجم بودم و آن کتابچه در میان کتاب‌های دفتر بسیج مدرسه‌مان بود؛ یک کتابچه با جلد آبی و نوشته سبز: به رنگ زندگی.

ایستگاه قطار

قطار از روی تپه‌ای گذشت و از سر پیچی که در آنجا بود ناپدید شد. همیشه در همین لحظه دوباره ناامید می‌شد. خودش می‌فهمید که یک تَرَک به آن هزاران ترک قلبش اضافه می‌شد. دست خودش نبود. امیدش تمام‌شدنی نبود. نبودن قاسم برای همه عادی شده بود اما برای او نه.

مراسم شیرخوارگان حسینی در چهارباغ اصفهان

صبح امروز مصادف با جمعه اول ماه محرم، مراسم شیرخوارگان حسینی در چهارباغ اصفهان برگزار شد.

روایت «رسول مقاره‌عابد» از مسئولیتش در لشکر امام حسین (ع):

خاطرات جامانده در کاست‌ها!

از بچگی عشق نوار کاست داشت و همیشه در تب و تاب تهیه و ضبط نوارهای صوتی بود. همین شد که در دوران جنگ هم در همین راستا فعالیت کرد و مسئولیت‌ صوت واحد تبلیغات لشکر 14 امام حسین (ع) را از اواخر سال 62 تا شش ماه بعد از جنگ برعهده گرفت.

پیگیری ردپای شهید چمران در لبنان:

حزب‌الله؛ یادگاری چمران

این روزها که نقل محافل، یاد و نامی از شهید چمران است، به دنبال دکتر مصطفی چمران، فارغ‌التحصیل از دانشگاه برکلی آمریکا و فعال نظامی در خطه مصر و لبنان بودیم؛ تا بلکه این درهم‌پیچیدگی مرزهای جغرافیایی توجیه شود و شهادت او را در کوه‌های دهلاویه معنا بخشد.

بزرگ‌راهی که چمران ساخت:

«چ» شدن در زمان

اولین مواجه‌ام با چمران زمانی بود که نوجوانی ۱۵ ساله بودم. آن زمان او را به‌عنوان یکی از شهیدان جنگ هشت‌ساله دفاع‌مقدس می‌شناختم.

«چ» مثل او!

هی باید با خودت بالا و پایین کرده باشی، بالا و پایین؛ باید با خودت خیلی جنگیده باشی. وجودت را حسابی هرس کرده باشی تا از خودت یک چمران بسازی. ایران، آمریکا، مصر، لبنان، دهلاویه… !

یاس خوش‌خبر

ناگهان نگاهش قفل شد توی باغچه؛ روی درخت یاس رازقی کنار حوض؛ همان که محمد ۱۸ ساله‌اش قبل از رفتن به جبهه به دست خاک سپرد و گفت: یادگاری.

روایت‌های مسئول تغذیه لشکر امام حسین(ع):

از خط مقدم تا آشپزخانه!

برنامه غذایی ما بسته به آنچه در آشپزخانه داشتیم، متغیر بود. همیشه غذای خط‌ها با هم فرق داشت. غذای خط اول، دوم و سوم جدا بود. مسلما بهترین غذا از آنِ بچه‌های خط اول بود.