من مادرم؛ عاشق امام حسین(ع)

محرم شروع می‌شود با همه شور و شعورش؛ هرچند غم اباعبدالله همیشه تازه است و ما شیعیان هر جا اسم اربابمان بیاید، بغض گلوگیرمان می‌شود. اسم ماه عزای آقا خودش حزن‌انگیز است؛ چه برسد که فرارسد.

روضه شبانه حاج عباس قلیانی

داربست‌ها که می‌رود بالا و با پارچه‌های سیاه پوشانده می‌شود، دلم را گره می‌زنم به روضه‌های خانگی در خیابان کمال؛ خیابانی متفاوت که گُله‌به‌گُله‌اش روضه خانگی برپاست.

روضه ابوالفضل(ع)

دورهمی هر هفته پنجشنبه‌شب‌هاست. خانوادگی جمع شده‌ایم توی آلاچیق‌ها. من و مادر کنار هم نشسته‌ایم و زیر لب حرفی می‌زنیم.

استقبال هیئات، مداحان و عزاداران از شعر آیینی باعث تغییر رویه‌های معمول عزاداری شده است

محافل حسینی؛ آراسته به «شعر آیینی»

در چند دهه گذشته مجالس عزاداری در ایران عموما شکلی ثابت داشته و ترکیبی از سخنرانی، مداحی و سینه‌زنی بوده است.

مروری کوتاه بر تولیدهای برتر سینمایی با محوریت عاشورا

سینمای عاشورایی طفلی چهل‌ساله در میانۀ راه

هرگاه صحبت از تاریخ می‌کنیم، مثلا تاریخِ جنگ‌ها، ادیان یا اقوام، برخی نقاط و لحظه‌ها هستند که گویی منفک از مابقی، بیرون از بدنۀ تاریخ، ایستاده‌اند و کارِ کارِستان خود را همچنان انجام می‌دهند.

حسین (ع) مظلوم نیست!

حلول ماه «حسین» است. سالگرد قیام امام، برای «جهاد». آمده است تا باری دیگر یادمان بیندازد که «مظلوم» نباشیم.

داستانک‌های روضه‌خوان

«کتاب دَه» یک مجموعه داستانک عاشورایی است. «داستانک» یکی از قالب‌های ادبی به شمار می‌آید که از داستان کوتاه، کوتاه‌تر است.

قدم‌های کوچک برای آقایی بزرگ

می‌گفت نیت شش‌روز کرده بودم. می‌گفت زمان جنگ و بمباران بود؛ صدای آژیر خطر را که شنیدیم همگی فرار کردیم توی زیرزمین خانه.

گزارشی از مدارسی که به کمک دانش‌آموزان هیئت‌های عزاداری برپا کرده‌اند

هیئت برای پرورش

مدرسه به‌عنوان محل اصلی آموزش‌و پرورش، نقش بسیار مهمی در تربیت و پرورش دانش‌آموزان دارد.

گفت‌وگوی «اصفهان‌زیبا» با کارشناس ادبیات کودک در خصوص جایگاه بازآفرینی

بازآفرینی جهان کودک

هجدهم تیرماه، سالروز درگذشت مهدی آذریزدی، قصه‌نویس نام‌آشنا و کاردرست، به نام «روز ادبیات کودک و نوجوان» نام‌گذاری شده است.

من یک مادرم؛عاشق امام حسین(ع)

لباس‌های مشکی‌مان را از کمد درمی‌آورم. نگاهی می‌اندازم. شور محرم از همین لباس‌های مشکی شروع می‌شوند.

موکب اتوبوسی

از اتوبوس که پیاده شدم، غروب بود؛ از همان غروب‌های دلگیر جمعه؛ اما کافی بود سرت را این‌طرف و آن‌طرف بچرخانی تا در ازدحام آدم‌ها غرق شوی و یادت برود امروز چندشنبه است.