چادرم را تا میکنم و روی صندلی مینشینم. زن آرایشگر موهای خانوم میانسالی را کوتاه میکند. خیلی جدی دارند صحبت میکنند. خانم میانسال تا من را میبیند، صدایش را آهستهتر میکند.
کتب رشتههای تخصصی و دانشگاهی بازار خاص خود را در کشور دارد. دانشجویان و شرکتهای فنیمهندسی و فعالان علوم عملی و امثالهم از مخاطبان اصلی این دسته از کتب هستند و بخش زیادی از اطلاعات موردنیاز حرفه و دانششان را از این طریق به دست میآورند.
تعداد دقیقشان چندتا بود را نمیدانم؛ در اخبار اعلام کردهاند که حدود ۳۰۰ تا پرنده بودهاند.
فیلم «آپاراتچی» با پرداختی طنز، داستان دلبستگی یک نقاش ساختمان به نام جلیل را به سینما روایت میکند. قربانعلی طاهرفر در دومین اثر سینمایی خود به سراغ یکی از داستانهای واقعی رفته که کمتر مورد توجه بوده است.
شامگاه شنبه حوالی ساعت یازده شب شاهد اولین حمله مستقیم جمهوری اسلامی ایران به خاک اسرائیل بودیم. از همان نخستین لحظات نیز عکسالعملهای متفاوت از شهروندان گرامی دیدیم. برخی بسیار ترسیده بودند و هر لحظه احتمال پاسخ متقابل رژیم جعلی را میدادند.
انیمه دقیقا همان جایی شکل میگیرد که مناظر سینمایی با تخیل در هم میآمیزند. این مدیوم عجیب و غریب (و بعضاغیر قابل تحلیل) فرهنگ، فناوری و بیان انسانی را با هم ترکیب میکند تا چیزی فراتر یک سرگرمی محض باشد.
در سال ۱۹۶۷ میلادی، پس از اشغال کامل بیتالمقدس توسط رژیم صهیونیستی، شهر رامالله به مرکز دولت خودگردان فلسطین تبدیل شد.
صحیفه سجادیه، اثر گرانمایه منسوب به حضرت سجاد علیهالسلام و از خانواده قرآن و نهجالبلاغه است؛ لذا به آن « أخت القرآن» نیز میگویند که شامل پنجاهوچهار دعاست و دربردارنده دقیقترین مسائل توحیدی، عبادی، اخلاقی، اجتماعی، سیاسی،اقتصادی و … است. صحیفه، برجستهترین کتاب در خصوص دعاست و هیچ کتابی همپایه و همسنگ آن در قالب نیایش نیست.
قرآن ماندگارترین اثر آسمانی و جاودانهترین پیامی است که خداوند برای هدایت بشر بر قلب شریفترین بنده خویش، محمد ابن عبدالله(ص)نازل فرمود.
واژه طراز به معنای سنجش، برابری و تعادل و یکسانی است؛ یعنی اینکه یک معیار سنجش تعیین میشود و براساس آن معیار و شاخص، میزان تعادل و یکسانی، هموزنی، همانندی و … آن سوژه مشخص میشود.
میراث ملموس زیرمجموعهای از میراث فرهنگی است که وجود خارجی و شأنی فیزیکی دارد. میراث فرهنگی ناملموس به تولیدات و فرایندهای فرهنگی گفته میشود که با گذشت زمان و از نسلهای پیشین باقی ماندهاند.
آیتالله محمدرضا خراسانی، بنیانگذار جریانی اصیل در حوزه علمیه اصفهان در دوره پهلوی دوم بود. او با مرام خاص خود توانست شاگردان فراوانی را تربیت کند، شاگردانی که در عرصههای گوناگون زبانزد بودند.