سیمای افغانستان در سینمای ایران

در میان فیلم‌سازان ایرانی کارگردانانی را می‌توان یافت که به دلیل تجربه زیسته یا هم‌ذات‌پنداری با دغدغه‌های مردم افغانستان، موضوعاتی درباره مصائب و مشکلات این کشور را دست‌مایه آثار خود قرار می‌دهند و معمولا در این مسیر دو رویکرد کلان را پی می‌گیرند: به مصائب مردم افغانستان در کشور ایران می‌پردازند یا دوربین خود را به دل ماجرا برده و روایت را از درون خود کشور افغانستان شرح و بسط می‌دهند. درون‌مایه چنین آثاری، گاه عاشقانه و طنزگونه است و گاه با نمایش مصائب مردم افغان، رویکردی آسیب‌شناسانه دارد. در این میان به نظر می‌رسد شمایلی که کارگردانان ایرانی از مردم افغانستان و دغدغه‌هایشان ارائه می‌دهند نسبت چندانی با واقعیت نداشته و حتی در چند مورد با اعتراض فیلم‌سازان افغانستانی مواجه شده است.

جریده شریفه «چهره‌نما»

در سال 1313 خورشیدی، روزنامه اخگر در ششمین سال انتشارش قرار داشته است. شروع انتشار این روزنامه محلی متعلق به شهر اصفهان، با مدیرمسئولی و سردبیری امیر قلی امینی، مربوط به سال 1307 خورشیدی بوده است. در منابع تاریخی چنین آمده که مجموع نشریاتی که در دوره قاجار در استان اصفهان منتشر می‌شده، به 57 عنوان می‌رسیده است. با شروع زمامداری پهلوی اول، مداخلات و نظارت سختگیرانه شهربانی بر مطبوعات و توقیف‌های بی‌پایه و اساس نشریات، عدد 57 نشریه را به 27 عنوان تقلیل داد. روزنامه اخگر از نشریات همان دوره است که با وجود تمام مشکلات و کارشکنی‌ها به حیات خود ادامه داد.

هنری بر ستون عشق

وقتی نام تعزیه را می‌شنوید چه چیزی در ذهنتان تداعی می‌شود؟ لباس سبزرنگ موافق خوان و صدای پرسوزش یا قرمزی تن‌پوش مخالف خوانانی چون شمر بن ذی‌الجوشن و صدایی که چنان طبل می‌کوبد. تاخت‌وتاز اسب و واهمه و گردوخاک و واقعه ظهر عاشورا در کربلا و یا شاید هم مانند بسیاری دیگر سریال خاطره‌انگیز شب دهم را به خاطر می‌آورید؟ تعزیه اما ریشه در تاریخ دارد و بیانگر وجهی از رخدادهای واقعی تاریخی در جهان تشیع است که توسط آدم‌های عاشقی به تصویر کشیده می‌شود که به‌واقع در این هنر استخوان ترکانده و ماندنی شده‌اند. اسدالله مؤمن زاده خولنجانی یکی از همان آدم‌های مثال‌زدنی تعزیه است، همان‌هایی که وقتی شمر می‌شوند و یزید و ابن سعد باید چشم و گوش تیز کنی که خوب بشنوی و ببینی و به درک قساوت آن زمانه برسی.

چاووشی‌خوانی نوایی بر محرم

بانگ چاووش نوایی عرفانی و روحانی است که از نمونه‌های ادبیات عامه و از نوع غنائی بشمار می‌رود محتوای آن احساسات، عواطف، عشق، بیان آرزوها و برآورده شدن حاجات و مشکلات و مصائب راهی است که بر خاندان پیامبر اکرم (ص) گذشته است. این آئین براي دعوت مردم به محافل و مجالس دينی و يا به زيارت رفتن از آن برگزار می‌شود و این‌گونه است که چاووش‌خوان درحالی‌که دست بر بناگوش گرفته با آهنگ و صوتي دل‌نشین اشعاری را در مدح و منقبت امامان و بسته به نوع سفری که زائر می‌رود اشعاری را می‌خواند و مردم برای بدرقه و حلاليت خواهی به ديدارش می‌روند و زيارت قبول می‌گویند. 

آیت‌الله سیدکمال فقیه ایمانی دار فانی را وداع گفت

آیت الله حاج سید کمال فقیه ایمانی، از علمای برجسته اصفهان و مؤسس خیریه‌های درمانی و فرهنگی اصفهان امروز، جمعه 29 مردادماه دارفانی را وداع گفت.

نیمه پنهان اصفهان

نخستین جشنواره ملی عکس نیمه پنهان طرحی بود که در سطح ملی از سوی شرکت توسعه گردشگری شهرداری اصفهان و با محوریت رفتار با بناهای تاریخی برگزار شد تا علاقه‌مندان و عکاسان  با ارسال عکس‌های خود از تخریب‌ها، ناملایمات و آسیب‌هایی که به بناهای تاریخی شهر اصفهان وارد شده و زیبایی، اصالت و ماندگاری آن‌ها را تهدید می‌کند نیمه پنهان میراث فرهنگی و تاریخی شهر را منعکس کرده و این موضوع را به مسئولین و مردم گوشزد کنند که داشته‌های تاریخی و فرهنگی اصفهان به توجه و مراقبت بیشتری نیاز دارد.

صاعد اصفهانی درگذشت

محمدعلی صاعد اصفهانی، صائب شناس و یکی از پرسابقه‌ترین شاعران و انجمن‌داران اصفهان که سال‌ها مدیریت انجمن ادبی صائب را به عهده داشت درگذشت. به گزارش اصفهان زیبا آنلاین، صاعد در سال 1302 در محله حاج رسولی‌های اصفهان متولد شد و ابتدا در انجمن عشیق اصفهان و با حضور استاد صغیر اصفهانی و میرزا عباس خان شیدا پرورش یافت و سپس انجمن کمال شکل گرفت مه ریاست این انجمن از سال 1356 به عهده محمدعلی صاعد بود.

نمایشگاه نخستین جشنواره ملی عکس نیمه پنهان

اولویت امام حسین (ع) صلح بود

می‌گویند امام حسن مجتبی علیه السلام با معاویه صلح کرده و امام حسین علیه السلام با اصحاب جور و ظلم جنگیده، لیکن در تاریخ نکات فراموش شده‌ای وجود دارد که از مصادیق اخلاقی و سیاسی امام حسین (ع) به ما می‌آموزند و از اندیشه سیاسی امام نکات ارزشمندی به تفکر نو بنیاد ما می‌افزاید. امام حسین (ع) دارای محبوبیت مردمی بود، به گونه‌ای که معاویه پدر یزید می‌گفت: «حسین اَحبّ الناس الی الناس». با این حال، حسین بن علی (ع) آغازگر جنگ نبود و جباریت یزید این تراژدی را در تاریخ آفرید.

چرا سینمای «علی حاتمی» باید تحسین شود؟

طهران، خیابان شاهپور، خیابان مختاری، کوچه اردیبهشت. زادگاهی آشنا برای مخاطبان هزاردستان. مکانی که حاتمی خودش را در آن جای گذاشته و با سرک ‌کشیدن‌های درونی خود به آن مکان تراوشات ذهنی برآمده از زیستش را در آثارش متجلی ‌ساخته است. او دانش‌آموخته دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر بود و حداقل 15 فیلم بلند سینمایی و چندین مجموعه‌ تلویزیونی ساخته ‌است. این کارگردان و فیلمنامه نویس کار هنری خود را با نویسندگی در تئاتر آغاز کرد و نمایشنامه‌های «ساتن»، «قصه حریر»، «ماهی‌گیر»، «حسن کچل»، «چهل گیس» و شهر «آفتاب و مهتاب» را برای تئاتر نوشت و برخی آثار سینمایی‌اش «طوقی»، «سوته دلان»، «حاجی واشنگتن»، «کمال الملک»، «دلشدگان» و یکی از مشهورترین آثار این کارگردان صاحب سبک سینمای ایران سریال ماندگار «هزار دستان» است. 

مسابقه شنا در حوض چهلستون

ایام المپیک است. المپیک یا «المپیاد ورزشیم کهن‌ترین و بزرگ‌ترین رویداد ورزشی در جهان است که ریشه در مراسمی مذهبی در یونان باستان دارد. اولین حضور ورزشکاران ایرانی در مسابقات المپیک مربوط به سال 1948 میلادی مصادف با 1327 شمسی است؛ یعنی 14 سال پس از این آگهی چاپ‌شده در روزنامه اخگر که خبر از یک مسابقه ورزشی تابستانی در اصفهان را می‌دهد. مسابقه‌ای که برگزارکنندگانش آن را سرآغازی بر حرفه‌ای‌شدن ورزش و پرورش ورزشکاران ایرانی برای حضور در میادین رقابت جهانی می‌انگاشته‌اند. اکنون با هم به سال 1313 برویم تا از رویدادی که در باغ چهلستون قرار برگزاری داشته، باخبر شویم:

قوم قشقایی مظلوم است

قوم قشقایی با آداب و رسوم متنوع از وزنه‌های تأثیرگذار در عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کشور بوده‌اند و در دشوارترین و حساس‌ترین شرایط و موقعیت‌ها همواره شهامت، فداکاری و استقامت خود را به اثبات رسانده‌اند که از آغاز ظهور و تشکیل اتحادیه ایلی با تعامل و هم‌زیستی با دیگر قومیت‌های ایران در انسجام و حفظ هویت ملی نقش مهمی ایفا کرده‌اند. این ایل دارای بزرگ‌مردان و زنانی بوده که نه‌تنها تاریخ آن‌ها را نساخت، بلکه تاریخ‌ساز شدند.