در چهلمین دوره جشنواره فیلمکوتاه تهران حضور فیلمسازان زن پررنگ و گرمتر از همیشه خودنمایی کرد و آثار آنان، چه در حوزه زنان و چه در دیگر زمینهها، بسیار ستودنی و تحسینبرانگیز بود.
سید احسان طالقانی، فیلمساز جوان اصفهانی، امسال برای اولین بار با «کرمچاله» در جشنواره فیلم کوتاه تهران شرکت کرده است. فیلم کوتاه «کرمچاله» در ژانر کمدی و فانتزی، درباره زوجی جوان است که ساختار و فرم زندگیشان تحت تأثیر نظریه نسبیت انیشتین قرار میگیرد.
به آرزوهایم میاندیشم، به آرزوهای دوستم، به آرزوی آن پسر بچه در حرم شاه عبدالعظیم حسنی؛ خانهای بزرگ میخواست آنقدر بزرگ که خودش و پدر و مادرش و تمام دوستانش آنجا دور هم جمع شوند.
از در چوبی و بزرگ که وارد حرم میشدیم، تا مامان سلام بدهد، روی انگشتهای پا بلند میشدم تا جلو را بهتر ببینم. عاشق صحنهای بودم که بابا را با آن لباس مانتویی مشکی، زیر تابلوی «یا فاطمه اشفعی لنا فی الجنه» میدیدم.
جشنواره تئاتر اصفهان که متقارن با جشنواره بینالمللی فیلم کودک و نوجوان در دهه 60 آغاز به کار کرده، امسال هم سیوپنجمین دوره آن از پانزدهم تا نوزدهم آبان برگزار میشود.
فردای هر جامعه و کشوری درگرو تربیت مناسب امروز فرزندان آن کشور است. هرچه فرزندان امروز بهتر پرورش یابند، آینده کشور بهتر و بیشتر تضمین خواهد شد. فرزندانی که درست تعلیمدیدهاند، فردای سرزمینی را با فرهنگی غنی، اقتصادی پربازده و زمینهایی آباد خواهند ساخت.
غزة [غ َزْ زَ] با «غین» شروع میشود؛ همچون غم. با «ه» تمام میشود؛ همچون هّم. این روزها تمام هّموغممان مردم مظلوم غزه و فلسطین است.
ناجی العلی در مسیر پرفرازونشیب زندگی خود، با شخصیتی آشنا میشود که سبک و روش طراحیهای او را متحول میسازد. «مسعود مهرابی» همان شخصیتی است که رفاقتش با ناجی العلی موجب تأثیرگذاری بر آثار یکدیگر شد.
فرهنگها هنرمندان را تربیت میکنند و همان هنرمندان، به فرهنگها جهت میدهند. درباره فلسطین نیز، همواره همین اصل وجود داشته است. هنرمندان فلسطینی با آرمان آزادی قدس رشد میکنند و خود خالق آثاری میشوند که چشم جهانیان را خیره میسازد.
سرسبزیهای توی اردوگاه که با ترکش بمب شخم خورد، امید من و یحیی هم دود شد رفت توی آسمان. مثل همان دودی که از خانه امداوود بلند شد. وقتی بمب را انداختند صاف وسط خانهشان. رفت تا خود آسمان.
«بازگشت به رامالله» تصویری نزدیکتر، دقیقتر و پرجزئیاتتر از فلسطین را به ما نشان میدهد، تصویری بیفاصله از دل واقعیت که محدود به زمان جنگ و اخبار شهادت و عملیاتهای انتحاری نیست؛ بلکه عمق زندگی روزمره را به ما نشان میدهد.
پرتوهای حیاتبخش آفتاب، از لابهلای حصارهای آهنی پنجره، بر چشمانش بوسه میزنند و بی اختیار شکوفه امید بر لبانش جوانه میزند.