مهم نیست ایرانی باشیم یا نه، اصفهان برای همه، همیشه یک انتخاب است.
آنجا چیزی نبود جز خاک و علفهای هرز! بستر رود ترکهای بزرگی برداشته بود. برای رودخانهشان حتی یک قطره آب هم باقی نمانده بود. زایندهرود از تشنگی مرده بود!
سیام خرداد سالروز آغاز جنگ مسلحانه گروه مجاهدین خلق (منافقین) علیه جمهوری اسلامی بود. درست ۴۲ سال بعد از آن حادثه، پلیس آلبانی با حمله به مقر آنها حدود ۷۰ نفر را دستگیر کرد و یک نفر نیز کشته شد.
ما هم پشت کار را گرفتیم و پاشنه کفشمان را کشیدیم. هر هفته با دایی میرفتیم کوچه گیوهدوزها. آن تابستان انگار ما به کهکشان دیگری سفر کرده بودیم و از دنیا جدا بودیم و در شور زیبایی از نوجوانی سیر میکردیم که لطفش را هرگز جایی دیگر از زندگیمان تجربه نکردیم.
نسیم، گلبرگهای ریز شببو را از شاخه میکند و در هوا میپاشید. هوا پر بود از عطر گلهای بهاری. جریان آب باعجله از بین پلههای سنگی میگذشت و صدای دلانگیز آن به گوش میرسید.
در اندیشه اسلامی، موضوع و ماهیت سیاست، هدایت است، نه قدرت و این تعریف، درست برخلاف تعریفهای دیگر نظامهای جهانی از سیاست است که گاهی سیاست را هنر استفاده از امکانات و گاهی آن را مبارزه برای قدرت میداند.
این روزها که نقل محافل، یاد و نامی از شهید چمران است، به دنبال دکتر مصطفی چمران، فارغالتحصیل از دانشگاه برکلی آمریکا و فعال نظامی در خطه مصر و لبنان بودیم؛ تا بلکه این درهمپیچیدگی مرزهای جغرافیایی توجیه شود و شهادت او را در کوههای دهلاویه معنا بخشد.
تاریخ این سرزمین شاهدی است بلیغ بر نقش فرهنگی و سیاسی دکتر علی شریعتی در آگاهسازی، کسب معرفت و شناخت صحیح حق از باطل؛ نقش فرهنگی مردی که خود را فدای آرمانهای جامعهاش میکند.
اولین مواجهام با چمران زمانی بود که نوجوانی ۱۵ ساله بودم. آن زمان او را بهعنوان یکی از شهیدان جنگ هشتساله دفاعمقدس میشناختم.
ناگهان نگاهش قفل شد توی باغچه؛ روی درخت یاس رازقی کنار حوض؛ همان که محمد ۱۸ سالهاش قبل از رفتن به جبهه به دست خاک سپرد و گفت: یادگاری.
انگار که کوکش کرده باشند! هر روز ساعت دو بعدازظهر پشت پنجره میایستد و با چشمهای منتظرش خاطرات را درو میکند.
انواع رسانههای تبلیغات محیطی ازجمله تابلوها، بیلبوردها، اتوبوسها و … عوامل مهمی هستند که فضای بصری شهرها را تحتتأثیر قرار میدهند و با مخاطبان و شهروندان، ارتباطی دوسویه برقرار میکنند.