آینده یک گذشته: درس‌هایی برای معمار جوان

باده نی در هر سری شر  می‌کند
                                                                                                          آن چنان را آنچنان تر می‌کند
«این میراثی را که از هزاران سال پیش به پدرانمان رسیده است و پدران ما به ما سپرده‌اند، چطور می‌خواهیم تحویل فرزندانمان بدهیم؟»

معمار_ کنشگر زاده دهه 20

یکم: شهر و شهروند

شهرها بستر رسوب تمامی لایه‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و… هستند که به وسیله شهروندان درطول تاریخ حیات یک شهر تولید می‌شوند، به همین دلیل کالبد شهر و شهروندانش هر دو جزو میراث یک تمدن هستند. همان‌طور که همه دانه‌های شهر در شکل‌دهی آن موثر هستند، اما بعضی از آن‌ها شاخص می‌شوند و در کنار ویژگی‌های اختصاصی، نقش ویژه خود را در عرصه عمومی می‌آفرینند، مانند نقش‌جهان، چهلستون، چهارباغ و هشت‌بهشت؛ مثل شهروندان.  در عین اینکه حضور همه آن‌ها شهر را می‌سازد ولی برخی از آنان با زیست اجتماعی متفاوتشان اثرگذاری بیشتری پیدا می‌کنند و خود را وارد عرصه عمومی می‌کنند،  مانند تاج، شهناز، ارحام صدر، دهش و همدانیان.

دانش آموخته مکتب شاگردی استادی

محمد عرب، معمار و شهرشناس، از آشنایی و هم‌کلامی با مهندس محمود درویش، معمار شناخته شده اصفهانی می‌گوید: «من این شانس و افتخار را داشتم که به ویژه در چند سال اخیر، در خصوص چهارباغ و سایر مسائل شهر اصفهان، فرصت هم‌کلامی و همراهی با مهندس درویش را داشته باشم و این عاملی شد که تاحدودی با نگاه و تفکرات ایشان آشنا شوم. نکته‌ای که از خلال تجربه‌ها و خاطرات ایشان برای من حائز اهمیت بوده، این است که متأثر از تجربه زیستی، شخصیت معمارانه مهندس درویش را می‌سازد.

معمــــارِ زندگی

 علاقه به آبادانی و آرامش را می‌توان در ریشه‌هایش جست‌وجو کرد؛ در تولد به تاریخ 7تیر1323 در محله مسجد حکیم کوچه کتابی که آن روزها یکی از آبادترین محله‌های اصفهان بوده و زندگی در سال‌های کودکی و تا 4 سالگی در خانه پدری‌اش که خانه‌ای قاجاری و زیبا شامل بیرونی و اندرونی بوده است. پدر، پدربزرگ و مادربزرگ پدری‌اش از زرگرهای بنام اصفهان بوده‌اند؛ اما خودش هنر معمارانه زندگی‌کردن را می‌آموزد. با مهندس محمود درویش درباره زندگی 76ساله‌اش و تجربه و نگاهش در معماری به گفت‌وگو نشستیم.

آیین اختتامیه سومین جشنواره ملی رسانه معلولین

آیین اختتامیه سومین جشنواره ملی رسانه معلولین در سالن اجتماعات بهزیستی اصفهان با معرفی برترین‌ها برگزار شد. 

چهره | محمود درویش؛ معمار اصفهانی

چراغ برق، از ادیسون تا تاجران اصفهانی

نام «ادیسون» برای ما که در آستانه ورود به قرن پانزدهم خورشیدی، کمی بیشتر از 100 سال است که اولین مولد 400 کیلوواتی تولید برق، به سال 1284شمسی، از روسیه به کشورمان وارد شده و بخشی از تهران را روشن کرده است می‌گذرد، نامی آشناست و کسی نیست که نشناسدش. اما برای مردمان هم عصرادیسون، در جغرافیایی کیلومترها دورتر از زادگاه او، این نام چندان شناخته شده نبوده است؛ به خصوص که در سال 1310 شمسی، وقتی که خبر درگذشت ادیسون در روزنامه اخگر منتشر می‌شود، تازه 4 سال است که اولین کارخانه برق اصفهان، توسط فضل‌الله دهش، ملقب به عطاء الملک (بنیان‌گذار کارخانه نساجی وطن که در ستون پیشین به آن پرداختیم،«اصفهان زیبا، یکم دی ماه 1399») 

سینما و انسانیت را از زاون آموختم

چهاردهمین جشنواره بین‌المللی سینما حقیقت یک شگفتی بزرگ داشت: عطیه زارع آرندی، فیلم‌ساز جوان اصفهانی،  با اولین فیلم بلند مستندش، «جاهای خالی پر شود»،  توانست در حضور بسیاری از بزرگان سینمای مستند، دو جایزه بهترین کارگردانی بخش فیلم‌های بلند و بهترین فیلم جشنواره را به دست آورد. این جوایز در کنار بازخوردهای بسیار مثبت منتقدان، مستندسازان و اهالی رسانه، عیار فیلم زارع را بیش‌ازپیش بالا برد. زارع که چند سالی است در تهران به‌صورت حرفه‌ای به کار فیلم‌سازی مشغول است در گفت‌وگویی با اصفهان زیبا از داشتن رؤیای ساخت اولین فیلم بلند در سی‌سالگی می‌گوید؛ رؤیایی که حالا در بهترین حالت برای او محقق شده است.

اصغر عبداللهی درگذشت

اصغر عبداللهی داستان‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان کشور، امروز هفتم دی ١٣٩٩ پس از چند سال مبارزه با سرطان درگذشت.

بنویسیم فرصت کم بخوانیم قهر

حدود یک ماه پیش بود که برخی منابع غیررسمی از آغاز مذاکرات مدیران شبکه اول با تهیه‌کننده «پایتخت» برای تولید سری جدید این سریال سخن گفتند. خبری که خیلی زود توسط برخی منابع رسمی هم تائید شد. نکته عجیب این خبر آن بود که اولا زمان بسیار کمی تا نوروز باقی مانده که عملا اجازه نگارش فیلم‌نامه و تصویربرداری را به گروه نمی‌داد. در وهله دوم، هنوز تکلیف قسمت‌های پایانی فصل قبلی مشخص نبوده و اینکه سازمان در چنین شرایطی از گروه درخواست تولید سری جدید این سریال را داشته، از نکات عجیبی بود که واکنش گسترده‌ای را به همراه داشت.

الزامات حقوق همه پدیدآورندگان در آثار هنری مشترک

با پیشرفت فناوری‌های دیجیتال و گسترش فضای مجازی و امکان اشتراک هرچه بیشتر فایل‌های صوتی و تصویری، انواع سوء‌استفاده‌های هنری از آثار صوتی و تصویری نیز به شکل‌های تازه‌ای فراوان شده‌اند. از جمله ساخت آثار مدیا با استفاده از چند اثر دیگر اما بدون اجازه از پدید آورندگان آن‌ها. در این یادداشت نگاهی خواهیم داشت به این مسئله که پدید آورندگان در آثار ترکیبی و غیر ترکیبی، مشترک و غیر مشترک و به طور کلی تمام آثار هنری از هر جنس و نوعی که باشند، تا چه اندازه مجاز به استفاده از سایر آثار هنری دیگر هستند؟ و این استفاده تا چه میزان باید با ذکر نام پدیدآورندگان آثار اصلی و در چه مواقعی بدون ذکر نام آن‌ها نیز ممکن خواهد بود؟

ظلم مضاعف به تئاتر اصفهان

سی‌و‌دومین جشنواره تئاتر استان اصفهان به دلیل شرایط کرونا برای اولین‌بار به صورت مجازی و از طریق بازبینی فیلم اجراها برگزار شد. پروسه اعلام فراخوان و مهلت تعیین‌شده ارسال آثار برای دبیرخانه این جشنواره اما در کوتاه‌ترین زمان ممکن یعنی چهار روز اجرایی شد. پروسه‌ای که در عمل بسیاری از گروه‌ها را در وضعیتی قرار داد تا قید حضور در جشنواره را بزنند؛ آن هم در شرایطی که تمامی استان‌ها به جز اصفهان جشنواره‌های استانی تئاتر را پیش از این برگزار کرده بودند.