فیلم «دختر برقی» حسین قناعت، یک نمونه تمامعیار از سینمای کودک امروز ایران است که در ظاهر لبخند بر لب مخاطب مینشاند، اما در عمق، فریادی خاموش از سطحینگری و کمکاری فنی دارد.
فیلم سینمایی «موی گرگ» ساخته فریدون نجفی، یکی از آثار سیوهفتمین جشنواره فیلم کودک و نوجوان است که با تأکید بر موضوعاتی چون کودک و محیط زیست، تلاش میکند روایت متفاوت و هنری از این دو مفهوم ارائه دهد.
۱۲ تا ۱۶ مهرماه، زمان برگزاری سیوهفتمین جشنواره بینالمللی فیلم کودکان و نوجوانان در اصفهان است.
سی و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم کودکان و نوجوانان در حالی آغاز به کار کرد که سؤالاتی اساسی همچنان درباره آن مطرح بوده و البته برای آنها هنوز پاسخ درخوری داده نشده است.
در میدان تولیداتِ سینمایی ایران، هنوز یکی از مهمترین نیروها و بازیگرانِ اثرگذار، دولت است.
مهری قربانی، کارگردان اصفهانی اهل شهرستان نجفآباد با فیلم کوتاه «دندان بیعقل» در جشنواره فیلم کودک و نوجوان اصفهان حضور دارد.
وقتی پای اطلاعرسانی رویدادها و برنامهها به میان میآید، پوستر حرف اول را میزند. پوستر تصویری است با هدف اطلاعرسانی و دعوت به یک رویداد با ذکر جزئیات مربوط به آن برنامه که در قالبها و طرحهای مختلف طراحی و اجرا و منتشر میشوند.
هر بار که پرده سینما بالا میرود و چراغها خاموش میشوند، کودکان وارد جهانی میشوند که هم واقعی است و هم ساخته خیال. این جهان پر از رنگ، صدا و روایت است؛ جایی که هر صحنه، هر شخصیت و هر دیالوگ میتواند دانهای در ذهن کودک بکارد و ارزشها، نگرشها و هنجارهای اجتماعی را برای او شکل دهد.
وقتی نام جشنواره کودک را میشنوم، زمانی به یادم میآید که شهر رنگ و بوی شادابی و پویایی به خود میگرفت. در خیابانهای اصلی فراخوان جذب داوران و خبرنگاران کودک و نوجوان خودنمایی میکرد و خیابانها با المانهای مربوط به جشنواره کودک تزئین میشد.
جنگ 12 روزه موجب شد بسیاری از کسانی که ادعای نخبگی داشته و فکر میکردند خیلی میدانند و جامعه ایرانی را میشناسند، نتوانند از پس پیشبینی آنچه در حین جنگ رخ داد، بربیایند.
طبیعت، همیشه پناهگاه امن و در دسترسی است تا در آن قدم بزنیم و دلمان را سبک کنیم. روی چمنها بنشینیم و از هوای آزاد لذت ببریم. اما در سالهای اخیر، پدیدهای روزبهروز پررنگتر شده که نمیتوان افزایش چشمگیر آن را نادیده گرفت: «حضور حیوانات خانگی، بهویژه سگها، در منظر عمومی».
یک عروسک کوچک با گوشهای دراز و دندانهای تیز، چگونه توانست از شرق آسیا سر برآورد و به دست نوجوانان سراسر جهان برسد؟ پاسخ این پرسش را باید در «موج کرهای» جستوجو کرد؛ جریانی که سالهاست فراتر از موسیقی و سینما، سبک زندگی و مصرف جهانی را شکل میدهد.