در دنیای امروز که شهروندان در کسری از ثانیه از وقایع جهان آگاه میشوند و انتظار شفافیت و پاسخگویی دارند، همچنان شاهد تداوم شیوهای از حکمرانی هستیم که میتوان آن را «حکمرانی یواشکی» نامید.
در بادی امر شاید عنوانی گزنده به نظر برسد؛ اما درعینحال حاکی از وجود کژکارکردی در ساختار و چرخه حکمرانی کشور است. بگذارید به عقب برگردیم… به سالها و روزهایی که منتهی به انقلاب اسلامی و استقرار یک نظم جدید سیاسی در ایران شد.
نمایشگاه «نامه سفر» تلاشی است برای پیوند زدن تجربه سفر، روایت عاشقانه و مواجهه با میراث فرهنگی جهان. در این چیدمانها، هر زوج، سفری خیالی به موزههای بزرگ دنیا را بازگو میکنند؛ سفری که در قالب نامهای عاشقانه روایت میشود.
از همان در ورودی فروشگاه، زرق و برق لوازمالتحریرهای رنگ به رنگ پیداست و هر کسی را جذب میکند؛ از بچههای کوچک تا زن و مردهای سنوسالدار.
میدانیم که ساختن یک فیلم مستند از فیلم داستانی، چندین برابر کمهزینهتر است و از آنجا که در پروژههای سفارشی، ارزشهنری در اولویتدوم قرار میگیرد خیلی هم عجیب نیست شاهد مستندهایی باشیم که ارزشی برای وقت و شعورمان قائل نیستند. ولی خب در این بین، ماجرای «آیتالله» کمی فرق میکند.
سریال «عملیات مهندسی» به کارگردانی سروش محمدزاده، نمایشی تاریخی و امنیتی است که یکی از حساسترین و پرتنشترین دوران دهه ۶۰ در ایران را به تصویر میکشد.
نمایش «کاتاتونیا» به کارگردانی خسرو صفوی، اقتباسی خلاقانه و جسورانه از تراژدی «مکبث» شکسپیر است که با تمرکز بر تجربه روانی و حسی مخاطب، جهانی کلاسیک را به زبان نو و فرمیک بازآفرینی میکند.
شبی بود که داشتم اخبار جنگ را در نور موبایلم بالا و پایین میکردم. در آن میان فیلم و گزارش آمبولانسی را دیدم که پهپاد رژیم اسرائیل آن را منفجر کرده بود. یک آن دلم هری ریخت پایین. دور از انتظار هم نبود. با این حال ترس برم داشت. قلبم تکان خورد و ذهنم مثل برق به سمت تو پرید.
به هفته دفاع مقدس که نزدیک میشویم، فرصتی است تا از مجاهدت مدافعان وطن یاد کنیم؛ میهنپرستانی که روزگاری از خاک این سرزمین دفاع کردند و دغدغهمندان زمانشان بودند. در این میان آنچه قصد پرداختن به آن را داریم، امتداد این نگاه در روزگار کنونی است.
تاریخ معاصر جهان شاهد ظهور و سقوط نظامهای سرکوبگری بوده است که بنیان خود را نه بر اراده مردم که بر زور و تبعیض نهادهاند.
نمازهای پر از جمعیت و صفهای طویل و طولانی یکی از صحنههای دلچسب و زیبای این مسجد است. رسم نماز در این شهر بسیار ارزشمند و فکر شده است. چه توجهی و چه احترامی به ساحت نماز دارند.
رفیق پیدا کردهام. بابا میگفت «راز موفقیت اینه که با یکی از این گُندهمُندههایی که توی آسمون وول میخورن جفتوجور بشم.» پدربزرگ خدابیامرز میگفت «مگه یه ریزگرد توی خواب ببینه که بتونه خودش رو به یه چیز سنگین وصل کنه که با باد اینور و اونور نشه.باد هر ریزگرد بزرگ و کوچیکی رو آلاخون والاخون میکنه.»