فرهنگها هنرمندان را تربیت میکنند و همان هنرمندان، به فرهنگها جهت میدهند. درباره فلسطین نیز، همواره همین اصل وجود داشته است. هنرمندان فلسطینی با آرمان آزادی قدس رشد میکنند و خود خالق آثاری میشوند که چشم جهانیان را خیره میسازد.
سرسبزیهای توی اردوگاه که با ترکش بمب شخم خورد، امید من و یحیی هم دود شد رفت توی آسمان. مثل همان دودی که از خانه امداوود بلند شد. وقتی بمب را انداختند صاف وسط خانهشان. رفت تا خود آسمان.
«بازگشت به رامالله» تصویری نزدیکتر، دقیقتر و پرجزئیاتتر از فلسطین را به ما نشان میدهد، تصویری بیفاصله از دل واقعیت که محدود به زمان جنگ و اخبار شهادت و عملیاتهای انتحاری نیست؛ بلکه عمق زندگی روزمره را به ما نشان میدهد.
پرتوهای حیاتبخش آفتاب، از لابهلای حصارهای آهنی پنجره، بر چشمانش بوسه میزنند و بی اختیار شکوفه امید بر لبانش جوانه میزند.
حالا دیگر هفتسالهام. آن خانهمان هم دیگر نیست. خرابه شده است. لباسها و اسباببازیهایم را گذاشتیم توی کولهپوشتی و آمدیم بیمارستان «المعمدانی».
خانه آقا بابا و آنا ویلایی بود؛ نه از آن ویلاییها که بار تجملات و زرق و برقش بر بار صفا و صمیمیتش سنگینی کند. همینکه غیر آپارتمانی بود، اینطور میگفتیم.
آرسن وارد اتاق شد. پایش را به زمین کوبید و سلام نظامی داد و گفت: «قربان، خانم ریان آمده و میخواهد با شما صحبت کند.» لبخندی شیطانی روی لبهای سرهنگ نشست که از نگاه آرسن دور نماند.
با توجه به مسائل مبتلابه مردم در امور اقتصادی، موضوع رزق و روزی و کسبوکار در صحیفه سجادیه را برگزیدیم؛ به این امید که بیانات حضرت، پاسخگوی بخشی از سؤالات مردم و گرهگشای برخی از گرفتاریهای اقتصادی آنان در این راستا باشد.
در طول زندگی، مشکلات و سختیهای کوچک و بزرگی را از سر میگذرانیم یا اهدافی را دنبال میکنیم که دستیابی به آن احتیاج به برنامهریزی و پیگیری مداوم ما دارد.
روز هشتم ربیعالثانی یا ۲۴ ربیعالاول سال ۲۳۲ هجری قمری، شهر مدینه به قدوم مبارک دومین فرزند ذکور امام هادی (ع) مزین شد. این نوزاد فرخنده از دامن مادری پرهیزگار بهنام سلیل یا حدیث متولد شد.
خوب یادم هست یکبار مامان قصه سرزمینی را برایم تعریف کرده بود که آدمهایش به طمع پول قسمتی از خاکشان را فروختند؛ اما غریبهها آمدند و با زور خواستند کل آن سرزمین را غصب کنند.
در اواسط دهه 40 داریوش مهرجویی که برای تحصیل در رشته فلسفه به کالیفرنیا رفته بود، به ایران بازگشت و با ظهور او در سینمای تاریک آن روزها عرصه جدیدی در سینمای ایران گشوده شد که نگاه فلسفی بر آن غالب بود و با استانداردهای جهانی فیلمسازی همخوانی بیشتری داشت.