برادر، همه‌اش را باور نکن!

پرسش زیر را برای امتحانک کلاسی دانش‌آموزان هشتم داده بودم …

می‌تراود مهتاب

انگاری همین دیروز بود؛ سیزده‌چهارده سال پیش را می‌گویم که سر کلاس دوم دبیرستان، معلم شیمی زیرلایه‌ها و اوربیتال‌های پرشده و نشده را روی تابلو می‌نوشت و ما جزوه‌نویسی می‌کردیم.

نقش‌هایی تکان‌دهنده از تنهایی قوی‌ترین مرد عالم

غم، سکوت، اشک، مرد…

بارها با تماشای اثر عصر عاشورای استاد فرشچیان به فکر فرو رفتیم و درباره مظلومیت غم‌انگیز امام حسین(ع) اندیشیده‌ایم.

درخشش شهرستان‌ها و بانوان هنرمند اصفهانی

سی‌وششمین جشنواره تئاتر استان اصفهان با شور و هیجان به پایان رسید و برترین‌های دو بخش صحنه‌ای و خیابانی معرفی شدند.

گفت‌وگو با کارگردان، بازیگر و ایده‌پرداز نمونه جشنواره تئاتر اصفهان

صحبت‌های جدی یک تئاتر خیابانی

نمایش خیابانی «جیمی جامپ» به کارگردانی سید پویا امامی و نویسندگی احمد صمیمی، با پرداختن به معضلات و آسیب‌های اجتماعی، به‌عنوان اثر برتر در سی و ششمین جشنواره تئاتر استان اصفهان درخشید و به جشنواره تئاتر فجر راه یافت.

کتاب‌نخوانی! مزایا و معایب

فکر می‌کنم شما هم با من هم‌نظر باشید که امروزه موج فراگیر استفاده از شبکه‌های اجتماعی و تلفن‌های همراه، ما را با خود برده‌ است و دیگر کمتر جایی برای کتاب‌خواندن باقی گذاشته‌ایم.

۲۸ آبان ۱۳۵۹، سالروز شهادت دریاقلی سورانی، ناجی آبادان

دریاقلی! رکاب بزن، یا علی بگو

هر کجای ایران باشی یا حتی ایرانی باشی در هر گوشه دنیا، فرقی نمی‌کند. شب‌های پاییزی آبان که می‌شود، اگر خوب گوش کنی ، صدای نفس‌نفس‌زدنش را می‌شنوی.

در دورهمی عوامل فیلم مافیای شجاعان با «اصفهان‌زیبا» چه گذشت؟

اصفهان به شجاعانش می‌نازد

اصفهان با اینکه همواره شهر هنرپروری بوده و هست، چند سالی است که در حوزه سینما و تلویزیون نقشی در کشور ندارد.

رد بوی عطر

اصل «محاکات» و هم‌رنگ‌شدن با دیگران، خصوصا تأثیرپذیری از افراد پرنفوذ و توسعه‌یافته و اهل معنا، یکی از اصول مسلم روانی است.

مشق عشق

خانه مادر که می‌روم، پر است از روایت؛ آن‌قدر که درودیوارش با آدم حرف می‌زنند. مادر راوی بزرگی است. یک دفتر ۸۰ برگ خریده‌ام تا روایت‌های مادرم را در آن بنویسم.

تصویرسازی‌های محمدرضا دوست‌محمدی برای ایام شهادت حضرت‌زهرا (س)

کودکان فاطمیه

محمدرضا دوست‌محمدی در جدیدترین آثار خود، دنیای کودکان فاطمی را برایمان به تصویر کشیده است، دنیایی که همه ما از کودکی به یاد داریم، دنیایی که در آن کودکان، سربند «یا زهرا (س)» به پیشانی دارند، با عشق پرچم به دست می‌گیرند …

اشک‌ها فریاد می‌زنند

جلوی میز معاون ایستاده بود. وارد دفتر که شدم، گفتم: «کجا بودی سه‌چهار روز غیبت داشتی؟» معاون خندید و گفت: «آقای بنی‌اسدی! این پسر دیگه رفتنی شد… .»