اسم من همین است، مسیر زندگیام هم همین؛ تنهای تنهای تنها.چند وقت پیش کارگاهی درباره لحن و نثر در ادبیات برگزار شد که موضوع اصلیاش درباره «زبان و کلمات» میگشت.
مراسم رونمایی از پوستر تئاتر محیطی «ضیافت کشتارگاه» در خانه هنرمندان با حضور عوامل اجرایی این تئاتر برگزار شد.
اگر پدیده «هنر» را تصویر تزیینشدهای از فرهنگ عمومی ببینیم، بدون شک اولین عنصری که در خلق این پدیده دست دارد، «سبک زندگی» است.
هفته گذشته در گفتوگو با عوامل برنامه تلویزیونی «تفاوط» از ضرورت ورود رسانه تصویری مرکزی به مباحث مهم استان اصفهان و ساخت برنامههای معرفتی و گفتوگومحور سخن گفتیم.
توانمندسازی خانوادهها از طریق آموزشهای فنی و مهارتهای زندگی، پرداخت تسهیلات اشتغالزایی، مشاغل خانگی، وام سرمایه کار و مشاوره روانی، عناوین عمده خدمات دولتی به کودکان کار است.
در روزگاری که در سینمای ایرانی توجه چندانی به ساخت آثار محلی و بومی نمیشود و ژانر سینمای ایران، امروزه به دو یا سه ژانر خلاصه میشود …
صبحهای من با صدای شیرین و دلنشین خندههای فرزندانم آغاز میشود. قبل از اینکه به دنیای کار و سوژهها فرو روم، فکر و ذکرم با صبحانه و نیازهای فرزندانم است.
شهر نیاز به آدمهایی دارد که از بیرون آن، هر از چندگاهی بیایند و غفلتزدایی کنند.
رسیدن به جایگاهی در مقامات معنوی که انسان را در زمره «منا اهلالبیت» قرار دهد، برای هرکسی امکانپذیر نیست. چنین فردی قطعا با جهاد و مبارزه علیه نفس توانسته است امتیازهای اخلاقی متعدد را کسب و از رذایل دوری کند.
دوره قاجار عموما در ذهن ما با اتفاقهایی همچون عقد قرارداد ترکمانچای، اعطای بیحدوحصر امتیازها به بیگانگان و به مخاطره افتادن استقلال سیاسی و اقتصادی ایران گره خورده است.
تا جایی که یادم است هیچوقت دوران بچگی در پاسخ این سؤال که میخواهی در آینده چهکاره شوی نگفتهام خبرنگار!
آنچه از دوران نوجوانی و جوانی به یاد دارم، همهاش بدوبدوهایم در شهر است.