حدس نمیزنم؛ بلکه حتم دارم که بسیاری از خوانندگان این کلمات، یکبار هم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را مطالعه نکردهاند. یک انقلابی یکبار هم که شده باید از روی قانون اساسی بخواند؛ زیرا انقلاب جز از راه نظام و نظامسازی جلو نمیرود.
تصور انقلاب بدون نظام، تصوری بیهوده است. نظام بالاترین تجلی حقیقت انقلاب اسلامی تا به امروز بوده است.
تمام ماجرای اسلام از یک «نه» شروع شد. «بگویید لاالهالاالله تا رستگار شوید».
بهشتی را بعد از مظلومیت با تشکیلات میشناسیم؛ مثلا حزب جمهوری اسلامی یا کارهای تشکیلاتی که قبل از انقلاب بهنوعی سامان میداد.
در ميان مشاهير تخت فولاد شخصيتهايي وجود داشتند كه در راه گسترش و بسط تشيع گامهاي مؤثر و ماندگاري برداشتهاند.
به نظر میآید سالهای بعد از انقلاب اسلامی را میشود به سه دوره تقسیم کرد …
آیتالله حاجآقا رحیم ارباب از علمای اصفهانی بود که میتوان او را مجسمه اخلاق نامید و حتی میتوان گفت در طول حیات نزدیک صدساله خود، از گناه به دور بوده است.
احمد زمانی: در دهه 40 مراجع تقلید، اجازه همکاری و حتی مصرف وجوهات در مسیر انجمن میدادند و امثال مرحوم پرورش نیز در این زمان، با انجمن همکاری داشتند.
سر به سجده گذاشته بود و اشک میریخت. از وقتی برای استاد پرورش آن خبر را آورده بودند، به این حالت افتاده بود. چند ساعت پیش، شخصی از جانب آیتالله بهاءالدینی آمده بود.
گاه میشود وضعیت یک شهر را با یک استعاره بیان کرد. یکی از استعارههای مناسب برای وضعیت حال حاضر شهر اصفهان، استعاره ققنوس است.
در این دادهنما به بررسی اثار و زندگانی آیت الله ناصیری میپردازیم.
محمدعلی ناصری دولتآبادی زاده ۴ آذر ۱۳۰۹ دولتآباد عارف مجتهد، استاد اخلاق، مروج فرهنگ مهدویت و از علمای حوزه علمیه اصفهان بود. پدرش محمدباقر ناصری از علمای اصفهان، از محضر آخوند کاشی و جهانگیرخان قشقایی بهره برده بود و از شاگردان نزدیک رحیم ارباب بود.