آیتالله سید موسی شبیری زنجانی هم از میان ما رفتند و خسارتی جبران ناپذیر بر حوزههای علمیه وارد شد. به اذعان بزرگان حوزه، بعضی ظرائف رجالی بودند که با این مرد بزرگ دفن خواهند شد و ایشان در این حوزهها، وحید دوران بودند.
در جامعه معاصر، آرایش کردن گاه نشانه آزادی فردی تلقی میشود و گاهی محدود کردن آن، مخالف آزادی انسان دانسته میشود. مسئله اساسی این است که آیا آزادی، به معنای امکان انجام هر میل و خواستهای است یا باید آن را در نسبت با عقل، اختیار و کمال انسانی تعریف کرد؟ در اندیشه شهید مطهری، پاسخ به این پرسش با تفکیک «آزادی از دیگران» و «آزادی از خویشتن» روشن میشود.
قم را باید پایتخت کتابخانههای حوزوی ایران دانست. حضور حوزه علمیه و مراکز علمی و دینی در این شهر، مجموعهای از کتابخانهها را پدید آورده که طلاب و روحانیان آنها را همچون گنجینههای دانش مینگرند.
جهان ما، جهان «شتاب» است. گویی همه ما در ایستگاهی ایستادهایم که قطارِ زندگی با سرعتی سرسامآور از آن میگذرد و ما تنها در پی گرفتن فرصتهایی هستیم که دائم از کف میروند.
در میان ما شیعیان، دوران زندگی سه امامی که پس از امام رضا (علیه السلام) زیسته اند، کمتر شناخته شده است. این امر در نگاه اول، طبیعی به نظر می رسد. این بزرگواران تحت شدیدترین مراقبت ها بوده اند و بنابراین در غربت زیست می کرده اند. به خصوص دو امام عسکریین که اصلا در یک منطقه نظامی تحت الحفظ به سر می برده اند. اما این تنها نیمی از ماجراست.
مسئله اساسی این پژوهش آن است که انسان در نگاه قرآن برای چه آفریده شده و چه مسیری او را به غایت مطلوب میرساند. پاسخ قرآن، یک هدف تکبعدی و محدود به زندگی فردی نیست؛ بلکه مجموعهای منسجم از عبودیت، معرفت، تزکیه، اختیار، عمل صالح، مسئولیت اجتماعی و بازگشت به سوی خدا را ترسیم میکند.
آیتالله سید محمود علایی طالقانی (۱۲۸۹ تا ۱۳۵۸) از مبارزان و شخصیتهای انقلاب اسلامی ایران، مفسر قرآن و نهج البلاغه و از علمای تهران بود. او پیش از انقلاب با جبهه ملی و نهضت آزادی همکاری داشت و پس از کودتای ۲۸ مرداد، از مدافعان فدائیان اسلام بود.
تخریب شخصیت افراد، یکی از آسیبهای پنهان اما اثرگذار در روابط اجتماعی معاصر است که میتواند در قالب تمسخر، تحقیر، برچسبزنی، شایعهپراکنی، افشای عیوب و داوریهای نادرست بروز کند.
در این نوشتار قصد بازخوانی یکی از بلندترین و ژرفترین سخنان آن هدایتگر جهانی، محمد مصطفی(ص) را داریم؛ سخنی که در چند جمله، تصویری شگفتانگیز از انسان مؤمن، جامعه سالم و تمدن الهی ترسیم میکند.
در جوار حضرات معصومین(ع)، این دردانههای خلقت، چهرههای تابناکی زندگی میکردند که گاه در درخشش انوار ملکوتی این بزرگواران، پرتو وجود آنها کمتر به چشم میآمد و الحق، رمز ماندگاریشان، همین زیستن در سایه ماه بود.
مرور تاریخ پرفرازونشیب ایران، آینهای است که میتوان چهره امروز ایران را در آن دید و راه فردا را از گذر تجربههای دیروز آن، ترسیم کرد. در میان انبوه رویدادهایی که سرنوشت سیاسی ایران را دگرگون ساخته، کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، چون زخمی عمیق بر پیکر حافظه تاریخی این سرزمین نشسته است.
به گزارش اصفهان زیبا؛